Ankara’da bakılan
bir tablo

İkinci kat · sekiz sıra · boş tahta

Salon sivil bir apartmanın ikinci katındadır. Merdiven, zil, 18:05’ten sonra koridor sessizliği. Kapının üzerinde Luthen yazmaz; zilde yazar. İçeride bir tahta, yan masada haftanın fotokopileri, pencere Tunalı tarafına bakar.

Sıralar duvara bakacak biçimde durur. Sekiz tek iskemle. Dokuzuncu eklenmez. Grup ikiye bölünmez. Doluysa sonraki haftanın aynı günü dinlenir.

Analitik burada bir yazılım panosu değildir. Bir sütunun adı, bir eşiğin söylenişi, bir pencerenin uzunluğudur. Ortalama bir sonuç olarak durmaz; bir sözcüktür. Dağılım el ile kâğıda işaretlenir.

Emre pazartesi tahtayı tutar. Selin çarşamba defterleri toplar. Cuma ikisi de odadadır: üç satır sesli okunur. Bir belge imzalanmaz. Sonda yazmış olanın defteri kalır.

Malzeme bir defter ve bir kurşundur. Salonda kâğıt fotokopi vardır. Telefon yüzükoyun durur. Hesap makinesi yoktur. Sözlük Türkçe kalır, kısaltma tahtaya yazılmaz.

Yan masa. Fotokopiler günlere göre ayrılır.

sıra

Haftanın üç kapısı

Sıra değişmez. Pazartesi adlandırmak, çarşamba izlemek, cuma yeniden okumak. Ürünün adı Luthen’dir. Dördüncü bir başlık yılın ortasında açılmaz.

Sahanlık. 18:05’ten sonra koridor sessiz, oda henüz kapalı.

Luthen bu sırayı 2019’dan beri aynı adreste tutar. Defterler değişmiştir, sıra sayısı değil. Ürünün adı Luthen olarak kalır: zilde, fotokopide, bu sayfalarda. Analitik dersliği, tablodaki dizinin nasıl adlandırıldığını anlatır. Bir sütun adı, bir sözcük olarak durur. Oturum o sözcüğün söylenmesi, aralığının izlenmesi ve üç satırın yeniden okunmasıdır.

Cadde kalabalıktır, ikinci kat sakin. Asansör vardır, dar. 18:05’ten sonra koridor boşalır. Komşular bir dil dersliğini hatırlar, yeni adı zilden öğrenir. Bu sayfalar o zili anlatır. İkinci bir kapı, ikinci bir ürün adı, ikinci bir kent yoktur.

Tunalı Hilmi Caddesi Kavaklıdere’de düz gider. 67 numaralı kapı bir sivil apartmandır. Zemin katta bir kafe yoktur; merdiven doğrudan sahanlığa çıkar. Zil Luthen. İkinci kat, soldaki kapı. Sağdaki kapı komşudur, akşamları sessizdir. Oturum saatinde merdiven ışığı yanar, sonra söner.

Kâğıt işi odanın ortasında durur. Bir sütun söylenir, üç satır yazılır, tahta silinir. Ekran açılmaz. Telefon kâsededir. Ortalama bir sözcüktür; duvara asılmaz. Dağılım el ile işaretlenir. Pencere oturumun başında tutulur, haftanın ortasında değişmez. Bu düzen bir yazılım akışı değildir. Aynı oda, aynı üç saat, aynı sekiz sıra.

Emre pazartesi tahtayı açmadan önce fotokopiyi tepsiden alır. Selin çarşamba defterleri dolaşırken içeriğe bakmaz, üç satırın durup durmadığına bakar. Cuma öğle vakti üç satır sesli okunur. Belge yoktur. Sonda yazmış olanın defteri evine gider, kâğıt tepsisine döner. Ürünün adı yine Luthen’dir.